امروز زیباست چون تو را دوست دارم. امرو زیباست چون خودم را دوست دارم و هستی ام را. خدایا شکرت از این همه لطف و سرمستی

آخر نفهمیدیم چی استاندارده چی استاندارد نیست؟ بعد یک مدت طولانی که پاستیل جی بوبو خوردی یک دفعه تلویزیون می گه که غیر استاندارد و غیر بهداشتیه؟ میری به بقال سر کوچه میگی، بقاله میگه، اصلا هم نیست. این همه ما فروختیم هیچی نشده، تازه از تو مغازهاش هم جمع نشده. امروزم یک عالمه چیز رو شنیدم که غیر بهداشتیه، همین شیر کاکائو پاکبان! نمی دونید چقدر از این چیزا خوردم. و خیلی چیزای دیگه که آدم نمی دونه بخوره یا نخوره؟ نمیدونه استاندارده و یا استاندارد نیست؟ نمیدونه اگه امروز استاندارده، فردا هم استاندارده و یا نه؟

خدایا عاقبت ما را بخیر بگردان! آمین آمین آمین

از روز چهارشنبه تا جمعه رفته بودیم آبعلی، هوا خیلی خوب بود و حسابی دلپذیر بود. هر چند یک بار به اشتباهی به جای کشک آبلیمو تو آش ریختم ولی خوب غذاهای خوشمزه و تازهای خوردیم. مثلا سبزی از همان باغچه  توی باغ چیده شد و چقدر خوشمزه و تازه بود؛ این سبزیها با سبزیهایی که توی مغازهها میفروشند خیلی فرق داشت. گوجهها هم معرکه بود و وقتی نمک میزدی و گاز میگرفتی بینهایت لذتبخش بود.

روز جمعه هم دایی اومد آبعلی-البته تنها- دایی مرد آرام و مهربانی است. و هر چی ازش سوال میکردی، میگفت هرجور که خودتون میخواهید همان کار رو میکنیم. دایی، برعکس باباست؛ بابا همیشه میگه زود باشید این کار و کنید، اون کارو کنید، ولی دایی نه زیاد حرف میزنه و نه زیاد غرّ میزنه. از وقتی بچه بودیم، دایی همینطوری بود، ساکت و مهربان ولی زن دایی پر جنب و جوش و مهربان؛ ولی دایی و زن دایی و دختر دایی ها در تمام دوران کودکی من همراهم بوند. یادش بخیر با بچههای دایی خاله بازی میکردیم. مینا دختر کوچک دایی بهترین هم بازی من بود، البته چند سالی از من کوچکتر است.

آبعلی اونقدری هوا سرد بود که مجبور بودیم شبها لحاف رویمان بیاندازیم. فکر کنم دفعه بعد باید بخاری روشن کنیم: خداحافظ گرمای تابستانی

بعضی همکارارن می گویند که چشمش زده اند. آخر دو هفته پیش شرکت یک اردویی گذاشته بود و مکانش باغ این همکار بزرگوار بوده. به بچه ها خیلی خوش گذشته بود و حسابی کیف کرده بوند. الته من به دلیل شرکت در مهمانی عروسی نتوانستم شرکت کنم.

نمی دانم شاید واقعا چشمش زده باشند- بعضی اتفاقات آنقدر عجیب است که آدم باورش نمی شود.

خدایا چشم بد را از من و از تمام کسانی که دوستشان دارم دور گردان. آمین

عیدتان مبارک، امیدوارم روزهای خوبی داشته باشید. ما که از دوستان و آشنایان بیشتر خبر خوب می شنویم؛ هر چند امسال تا کنون سال عجیبی بود؛ چون یک روز عروسی بودیم و یا روز عزا!! آره ، رفته بودیم بله برون امین خان، که خبر فوت عروس خاله رو بر اثر چپ شدن ماشین پسرخاله شنیدیم. رفته بودیم عروسی مریم خانم که بعدش خبر فوت مادر زن عمو اومد، بعدش می خواستیم بریم عروسی افسون جون، که بعدترش خبر فوت بابای زن عمو اومد، بعدش هم که...........!

خوب دیگه امسال هی عروسی رفتیم، هی عزا، خدا بقیه شو بخیر کنه.

از اونور هی خبر عروسی و بچه دار شدن دوستان روشنیدیم، و از اونور خبر تصادف سمیه،

 ای بابا امروز که هوا بهاریه؛ دلم می خواهد عصری با تربچه بریم توچال، اون که همیشه پایه است ولی هنوز بهش نگفتم.

به امید دیدار

امیدوارم همگی خوب باشید.

بعد از مدتها بالاخره چند تا عروسی جور شد. عقدکنون امین که روز عید و عروسی یکی از دوستهای دانشگام که هفته دیگه است و عروسی ژسر عموم که اخر مرداده!

خوب مثل اینکه دوباره عروسی ها شروع شده

به امید دیدار

این هفته هفته خوش آب و هوایی است روز جمعه ژارک طالقانی مثل جنگلهای شمال بود.

شاید نمایشگاه کتاب بروم و شاید نروم! خدا می داند.

امروز آخرین روز سال ۱۳۸۶ می باشد و من سال خوب و پر از موفقیتی را گذراندم. خدا را شکر می گویم که همه چیز طبق میلم پیش می رود و آرزوهایم برآورده شدنی است. دلم برای تک تک دوستانم تنگ شده است به خصوص ملیندای عزیز و دوستداشتی با آن لبخند زیبا در عکس های سال ۱۳۸۵. هر وقت سی دی اونو می بینم دلم براش بیشتر تنگ می شه. دلم برای افسانه هم تنگ شده خیلی خیلی زیاد..... بگذریم.

امیدوارم سال ۱۳۸۷ برای شما و من سال خوب باشد و موش آن برایمان برکت بیاورد. آمین

امروز صبح با صداي زيباي تربچه از خواب بيدار شدم كه مي­گفت: "حواست باشه، آب قطع شده!!!" منم با خواب­آلودگي گفتم: " اي بابا چرا؟" گفت: "مثل اينكه لوله­ها يخ بسته!!!" من از تعجب ديگه داشتم شاخ در مي­آوردم، چون از زمان تولد تا كنون كه در اين شهر دراندشت زندگي مي­كنم همچين چيزي نديده بود!؟؟؟ هر روز صبح با آب فراوان صورتم را مي­شستم، ظرفها را با آب گرم و حسابي مي­شستم و ... ولي امروز دچار يك محدوديت شدم، محدوديت يكي از منابع يعني آب؛ وقت استفاده بايد حواسم جمع مي­بود كه چقدر  مصرف شده و چقدر باقي مانده و اينكه كي تمام مي­شود و چه زماني نياز به منابع جديد داريم و اين موضوع يكي از موارد اساسي در كنترل و مديريت پرو‍‍ژه مي­­باشد، و منم كه سالهاست در اين زمينه كار مي­كنم و كشته و مردهء برنامه­ريزي و ... هستم. امروز دقيقا كارم را در خانه­ام حس كردم و احساس كردم كه اگر مديريت و كنترل پروژه نباشد هيچ پرو‍ژه­اي به نتيجه مطلوب نمي­رسد.

به كارم و پستي كه مشغول ان هستم افتخار مي­كنم.

عيدتون مبارك، شب چلّه‌تون مبارك! بچّه كه بوديم شب چلّه عمواينا مي‌اومدن خونمون. بازي و بازي و بازي؛ يادمه يك بار با بچّه‌هاي عمو نمايش بازي كرديم، چقدر تمرين كرديم و چقدر خوش گذشت. هر كدوم دو- سه نقش داشتيم. يادمه با دختراي دايي برنامه راديويي مثل قصّه روي نوار ضبط مي‌كرديم، يادش بخير بچّه‌گي و بازي‌هاي كودكانه! حالا چند سالي است كه شب چلّه مي‌ريم خونه مامان‌اينا، امشب همه مي‌رن اونجا و بساط فال حافظ و شاهنامه‌خوني راه مي‌افته. بچّه‌ها بازي مي‌كنند و نمي‌دونن مامان و باباهاشون سالها پيش همين كار را مي‌كردند. و من چقدر دلم تنگ است براي كودكيم و بازي‌هاي عجيب و غريبش، يادمه كه با خواهر و برادر كوچكم تمام تابستان و عيد را يك بازي مي كرديم و آن بازي " آدم كاغذي" بود. با كاغذ نقاشي مي‌كرديم و بعد براي هر يك اسم مي‌گذاشتيم و هر روز از صبح تا شب با همانها مشغول بوديم، يادم مي‌آيد كه گاه آنقدر سر يك آدم كاغذي دعوا مي‌كرديم كه خواهر بزرگترم همه آنها را پاره مي‌كرد و ما مجبور بوديم دوباره آنها را نقّاشي كنيم. يادش بخير كودكي زيبايم با خاطرات دلنشين‌اش.

و امشب فال حافظ خواهم گرفت، شاهنامه خواهم خواند و شايد هر كسي از خاطرات سالهاي پيش و كودكيش بگويد، زنده باد شب چلّه بلندترين شب سال.

ديشب در پي زنگ تلفن و خبر وجود كارت بنزين، نياز به حضور در صف بنزين بعد از 12 شب لازم بود. به درخواست تربچه و توافق من تصميم به رفتن به پارك و زدن بنزين گرفته شد و تربچه آني و ثانيه­اي آماده رفتن شد و من هم سريع و نصف نيمه به راه افتادم، و صد البته در پي اين عجله پالتوي اينجانب جا مانده و با لباسي كاملا تابستاني به راه افتادم. در مسير تصميم گرفتيم به پارك ملت برويم ، چون هم خاطره زيادي از آنجا داشتيم و هم روشنايي آنجا نسبت به پارك‌هاي ديگر خيلي بيشتر بود. نم‌نم باران و قدم­زنان راه مي­رفتيم و من خوشحال و خندان و بدون حس كمترين سرماني از خاطرات روز و سر كار صحبت مي­كردم و بس لذت مي‌بردم؛ چرا كه هر يك از همكارانم داستاني مخصوص خود دارد و شنيدن آن جذاب و گاه عبرت‌آموز است. همانا صحبت و خنده و نم­نم باران و قدم زدن و پايين آمدن از پله­ها و زمين خوردن پريا و گذر از چند پله! شايد شبيه شي‌اي كه روي پله‌ها پايين مي‌رود و مي‌غلتد و شايد مي‌شكند!!! البته اين شيء بلند شده و خنديده و خوشحال از اين كه سزاي عمل غيبت خود را بلافاصله چشيده كه ناگهان دوباره مي‌افتد و چند پله‌اي و ....! چشمتان روز بد نبيند، كه لباسم خيس و بدنم درد مي‌كرد و امروز تماما درد سزاي عمل غيبتم را چشيدم و اصلا نفهميدم كه چگونه گذشت. مواظب خودتان باشيد و از غيبت در باران و راه رفتن روي پله‌ها بپرهيزيد. ;-)

سوار تاکسی که شدم، اوّل حالم خوب بود ولی بعد ... احساس سرگیجه و حالت تهوع داشتم، اول کاپشن و دستکشمو در آوردم ولی باز بهتر نشدم. تا رسیدم خونه انگار یک عالمه دود خورده بودم، دهنم گس شده بود. تازه فهمیدم ای دل غافل این هوا اینقدر کثیفه که ما حالمون اینقدر بد شده. بعدش تربچه برام شربت آبلیمو درست کرد و.... کم کم حالم خوب شد. این روزا هم هوا خیلی سرده و  بارش برفی، بارونی چیزی نیست برای همین بیش از اندازه هوای تهران کثیفه، مواظب خودتون باشید و تا می تونید از خونه بیرون نرید، آب فراوان فراموش نشه.

پریای از هوای آلوده مریض شده

از نمایشگاه کتاب، کتاب صمد بهرنگی رو خریدم، وای چقدر قشنگه. شاید یک روز کم کم براتون نوشتم. مخصوصا قصه " افسانه محبّت شبها می خونم و عصر روز بعد که از سر کار برمی گردیم با تربچه دوتایی می شینیم و من براش قصه می گم؟ خیلی خوبه! و قصه گفتن خیلی خوبه و عالیه.

توی محل کار جدیدم همه هدفن دارند و موزیک گوش می دن و منم دارم گوگوش گوش می دم و حسابی دلم واسه همه دوستام تنگ شده! مهرناز، سارا، عذرا، فائقه و مریم غفوری.

اون روز با تربچه حرف ازدواج و نبودن جنسیت بود! آخرش تربچه گفت: " اگه زن و مردی نبود، تو حتما با مریم غفوری عروسی می کردی!!!! واقعا شاید این اتفاق می افتاد.

خدایا شکرت از همه نعمت هایت

بازم می نویسم، سعی می کنم هر روز بنویسم، منتظرم باشید.

سلام، عجب غیبت طولایی بود؟؟؟؟؟؟؟

ولی دیگه می خواب بنویسم، از همه چیز.

نمایشگاه کتاب که رفتید، همون جا که هیچ آدرسی نداره، غرفه ها شماره ندارند، همه چیز قاطی پاتیه.

حالا بگذریم، تربچه و همه خوبند و منم خوبم،

اما امروز، امروز عروسی یکی از دوستای دبیرستانمه، شیما، خیلی دوست دارم برم و خدا کنه برسم.

یکی از دوستای دانشگاهم هم نامزد کرده و حسابی کیف کردم. چون خیلی دوسش دارم.

خودمم حسابی بزرگ شدم و دلم برای مهرناز عزیز خیلی تنگ شده.

فعلا بای

خوشحال می شم.

 به امید دیدار

امروز اخرین روز کارم است، در سال ۸۵ و درساختمان که الان هستم. نمی دانم خوشحالم یا ناراحت، ولی تغییر خوب است چون هیجان دارد و خلاقیت، دوست دارم همیشه خلاق باشم، همیشه چیزهای جدید بیآفرینم و در کارم بهترین روشها و منظم ترین شیوه را پی بگیرم، و واقعا هم همین طور بوده و اجرا شده.

خوشحالم کسی هستم که در ظهور هر سیستم جدیدی دست به کار می شوم برای سازماندهی و بهینه کردن.

خدایا شکرت

سال هم که تمام می شود با تمام اتفاقات ریز و درشتش و من می مانم و کوهی از خاطره، آنقدر دلم گرفته که دوست دارم زار زار گریه کنم ولی گریه سودی ندارد.

خدایا شکرت که همه چیز بهتر از آن است که فکرش را می کنیم.

پریا: نمی دونی خونه چقدر داره تمیز می شه؟ همه چی بوی گل می ده؟

تربچه: بوی گل چی؟

پریا: بوی گل؟؟؟؟ بوی گل وایتکس!!

تربچه: عجب، حالا از بوش خفه نشی

الان دو شیفت کار می کنم: یک شیف تو اینجا و یک شیفت تو خونه! همش کار و کار و فقط شبها با خستگی استراحت می کنم. خدا رو شکر فعلا که مثل جت دارم کار می کنم، اگه خدا بخواد تا آخر هفته تمیز می شه و از اخر هفته دیگه بوی گل وایتکس تو خونه نمی یاد.

امسال که هنوز چیز خاصی نخریدم، فقط یک ۴۰ -۵۰ هزار تومنی پول لوازم آرایش دادم و قراره تا اخر هفته یک ۳۰-۴۰ تومنی پول آرایشگاه بدم خدا عاقبت ما رو تو سال ۱۳۸۶ بخیر کنه! آمین مامانم هم که حسابی به من می رسه و خوب می خورم و می آشامم.

خدایا شکرت 

تولدم مبارک

امروز روز تولدم است، ۲۷ ساله شده ام، تولد ۲۷ سالگیم مبارک.

خدایا ازت می خواهم تک تک روزهای بیست و هشتمین سال زندگیم پر از شادی و پیشرفت باشد.

تولدم مبارک

بیست و هفت شاخه گل سرخ تقدیم به تک تک سالهای زندگیم، آنوقت که پریا یک ساله بود، دو ساله بود، هفت ساله بود و مدرسه رفت، هجده ساله بود و دیپلم گرفت، بیست و دو ساله بود که لیسانس گرفت و بیست و سه ساله بود که نامزده کرد و ... تقدیم به اولین روز بیست و هشت سالگی پریا

چیزی به پایان زمستان سال ۱۳۸۵ نمانده، و من تازه احساس می کنم که دوست دارم به خواب زمستانی برم؛ آن هم نه یک روز، نه دو روز، بلکه ۶ ماه! شش ماه بخوابم و زمان بگذرد، وقتی گذشت آن وقت همه چیز زیبا باشد، شاید هم نباشد، بعد از آن شش ماه خواب زمستانی باز هم گرانی باشد، ترافیک باشد، هوای آلوده باشد، خستگی و کار و زندگی باشد و ...

کاش در برهه ای از زمان آدم به خواب زمستانی می رفت، مثلا سالی یک ماه، مثلا متولد فروردین هر سال فروردین ماه به خواب زمستانی می رفت و در ماه اردیبهشت، متولدین اردیبهشت به خواب زمستانی می رفتند و آن وقت در هر لحظه یک دوازدهم افراد خواب بودند و چقدر خوب می شد. شاید آن وقت ترافیک نبود، گرانی نبود، دود نبود و ... .

چقدر زیبا می شد وقتی بعد از یک ماه خواب زمستانی بیدار می شدی و احساس می کردی تازه متولد شده ای، قطعا دنیا برایت جدیدتر می بود و زندگی شیرین تر می شد و هدفهایت عمیق تر.

و من پریا متولد اسفند ماه هم اکنون دوست دارم به خواب زمستانی بروم تا پایان اسفند ماه، روی آن خوشخواب خوشرنگ و نرم خوابهای خوش ببینم و استراحت کنم.

پریا به خواب زمستانی می رود. ( اگر بشود و دیگران بگذارند!)

امروز روز بزرگداشت خواجه نصیرالدین طوسی است که چند سالی است به نام " روز مهندس" نام گذاری شده است.

خوب منم یک مهندس به قول معلم هندسه دبیرستانمان " هندسه دان" هستم. 

امروز روز خوبی است، امروز برای همه دوستانم که رشته مهندسی خوانده اند مسیج فرستادم، امروز ۵ اسفند روز مهندس است، یعنی من، یعنی تو و ...

روزمان مبارک