عيدتون مبارك، شب چلّه‌تون مبارك! بچّه كه بوديم شب چلّه عمواينا مي‌اومدن خونمون. بازي و بازي و بازي؛ يادمه يك بار با بچّه‌هاي عمو نمايش بازي كرديم، چقدر تمرين كرديم و چقدر خوش گذشت. هر كدوم دو- سه نقش داشتيم. يادمه با دختراي دايي برنامه راديويي مثل قصّه روي نوار ضبط مي‌كرديم، يادش بخير بچّه‌گي و بازي‌هاي كودكانه! حالا چند سالي است كه شب چلّه مي‌ريم خونه مامان‌اينا، امشب همه مي‌رن اونجا و بساط فال حافظ و شاهنامه‌خوني راه مي‌افته. بچّه‌ها بازي مي‌كنند و نمي‌دونن مامان و باباهاشون سالها پيش همين كار را مي‌كردند. و من چقدر دلم تنگ است براي كودكيم و بازي‌هاي عجيب و غريبش، يادمه كه با خواهر و برادر كوچكم تمام تابستان و عيد را يك بازي مي كرديم و آن بازي " آدم كاغذي" بود. با كاغذ نقاشي مي‌كرديم و بعد براي هر يك اسم مي‌گذاشتيم و هر روز از صبح تا شب با همانها مشغول بوديم، يادم مي‌آيد كه گاه آنقدر سر يك آدم كاغذي دعوا مي‌كرديم كه خواهر بزرگترم همه آنها را پاره مي‌كرد و ما مجبور بوديم دوباره آنها را نقّاشي كنيم. يادش بخير كودكي زيبايم با خاطرات دلنشين‌اش.

و امشب فال حافظ خواهم گرفت، شاهنامه خواهم خواند و شايد هر كسي از خاطرات سالهاي پيش و كودكيش بگويد، زنده باد شب چلّه بلندترين شب سال.

چقدر خوشمزه بود

آن روز و یا همین دوشنبه، تهیه غذای شام با تربچه بود و من خسته و خوشحال تلویزیون می دیدم. شاید غذایی که تربچه درست کرد؛ خوشمزه ترین غذایی بود که خورده بودم هر چند خیلی ساده و با مواد اولیه ابتدایی درست شده بود ولی من در هنگام خوردن آنچنان مبهوت بودم که با خوردن هر لقمه احساس خوشبختی بیشتری می کردم؛ تربچه عزیز و دوست داشتنی از این همه لطف و خوشمزگی ممنونم؛ کاش می توانستم بگویم چه احساسی داشتم و یا دارم، آنقدر خوشحال بودم که نفهمیدم چقدر خوردم و چقدر خندیدم.

خدایا لطف و کرمت را از ما دریغ مدارم.

ديشب در پي زنگ تلفن و خبر وجود كارت بنزين، نياز به حضور در صف بنزين بعد از 12 شب لازم بود. به درخواست تربچه و توافق من تصميم به رفتن به پارك و زدن بنزين گرفته شد و تربچه آني و ثانيه­اي آماده رفتن شد و من هم سريع و نصف نيمه به راه افتادم، و صد البته در پي اين عجله پالتوي اينجانب جا مانده و با لباسي كاملا تابستاني به راه افتادم. در مسير تصميم گرفتيم به پارك ملت برويم ، چون هم خاطره زيادي از آنجا داشتيم و هم روشنايي آنجا نسبت به پارك‌هاي ديگر خيلي بيشتر بود. نم‌نم باران و قدم­زنان راه مي­رفتيم و من خوشحال و خندان و بدون حس كمترين سرماني از خاطرات روز و سر كار صحبت مي­كردم و بس لذت مي‌بردم؛ چرا كه هر يك از همكارانم داستاني مخصوص خود دارد و شنيدن آن جذاب و گاه عبرت‌آموز است. همانا صحبت و خنده و نم­نم باران و قدم زدن و پايين آمدن از پله­ها و زمين خوردن پريا و گذر از چند پله! شايد شبيه شي‌اي كه روي پله‌ها پايين مي‌رود و مي‌غلتد و شايد مي‌شكند!!! البته اين شيء بلند شده و خنديده و خوشحال از اين كه سزاي عمل غيبت خود را بلافاصله چشيده كه ناگهان دوباره مي‌افتد و چند پله‌اي و ....! چشمتان روز بد نبيند، كه لباسم خيس و بدنم درد مي‌كرد و امروز تماما درد سزاي عمل غيبتم را چشيدم و اصلا نفهميدم كه چگونه گذشت. مواظب خودتان باشيد و از غيبت در باران و راه رفتن روي پله‌ها بپرهيزيد. ;-)

از وقتی خونه پرپری­اینا اومده نزدیک خونه ما چند روز یک بار این پرپری(برادرزاده 3سال و 3ماهه­ام) میاد خونه ما. این بچه نه تنها عاشق خونه ماست؛ بلکه عاشق این تربچه ما هم هست. خونه خودشون و بقیه آروم و قرار نداره و زمین و آسمونو به هم می­دوزه ولی وقتی می­آد خونه ما خیلی ساکت و متشخص فقط سوال می­پرسه و تقاضای خوراکی و یاد درست کردن هواپیما و قایق و کشتی و ... می­کنه!!! البته ماشین بازی و اتل متل و گل یا پوچ هم از بازی­هاش تو خونه ماست. مامانش­اینا می­گن شماها چیکار می­کنین این بچه خونه شما اینقدر ساکته و شیطنت نمی­کنه؟ ما هم جوابی نداریم. در اصل این پرپری خونه ما رو تنها تفریحش می­دونه و در ازای کارهای زیادی مثل خوردن غذا تا آخرین لقمه، حرف گوش کردن و با ادب بودن، شیطنت نکردن تو سرویس و مهد کودک، اذیت نکردن مامان جانها و بابا جانها و ... جایزهء اومدن خونه ما بهش عطا می­شه.

حالا موندم این بچه چی تو خونه ما چی دیده و یا چه رفتاری از من و تربچه دیده که خونه آرزوهاش شده اینجا! ولی این موضوع در هر صورت رایحه مطبوعی از آینده به مشامم می­رساند.

امشب اگر شبکه 3 تلویزیون را نگاه می‌کردی، حتما برنامه‌ای که درباره سنت ازدواج پخش می‌شد، می‌دیدی. من با دیدن این برنامه احساس غریبی داشتم؛ احساس گذر از این مرحله در زمانی بسیار دور و دوست داشتی و روزی سخت و به یاد ماندنی. امروز بر حسب اتّفاق بعد از مدتها هوس کردم که فیلم عروسی خودمان را ببینم و با دیدن آن چقدر احساس خوبی داشتم، فیلم‌برداری زیبا، آرایشی بی‌نظیر و لباسی فاخر و دوست داشتی و خاطراتی تکرار ناپذیر شاید تنها یادگار از 808 روز پیش  و روز عروسی من و تربچه باشد. هرگز یادم نمی‌رود چقدر من و تربچه زحمت کشیدیم و همه کارها را خودمان سروسامان دادیم، بدون کمک هیچ فردی از خانواده ما و یا آنها؛ از خرید تا اجاره خانه، از پیدا کردن آرایشگاه تا سفارش میوه و ... ؛ کاملا مستقل و عاشقانه.

امروز خوشحالم، خوشحالم بعد از گذر سالها از آشنایی، عقد و ازدواج‌مان شعله عشق‌مان هر روز شعله‌ورتر می‌شود و روزی نیست که من به وجود تربچه قشنگم افتخار نکنم. شاید تنها  و بزرگترین موهبت زندگیم وجود پر فروغ او در زندگیم باشد.

برنامه امروز تلویزیون من را در قطار زندگیم دوباره حرکت داد و خاطراتم را از سالها پیش زنده کرد، از روز آشنایی تا خواستگاری و خرید پر خاطره آینه و شمع‌دان و ... .

امیدوارم همه دوستانم، اطرافیانم و تمام کسانی که شاید لحظه یا لحظاتی از زندگیم با وجود آنها رنگ گرفته؛ همه خوشبخت و امیدوار زندگی خود را پیش ببرند و هر روز خوشحال از به ثمر رسیدن یکی از اهدافشان باشند.

 آمین

سوار تاکسی که شدم، اوّل حالم خوب بود ولی بعد ... احساس سرگیجه و حالت تهوع داشتم، اول کاپشن و دستکشمو در آوردم ولی باز بهتر نشدم. تا رسیدم خونه انگار یک عالمه دود خورده بودم، دهنم گس شده بود. تازه فهمیدم ای دل غافل این هوا اینقدر کثیفه که ما حالمون اینقدر بد شده. بعدش تربچه برام شربت آبلیمو درست کرد و.... کم کم حالم خوب شد. این روزا هم هوا خیلی سرده و  بارش برفی، بارونی چیزی نیست برای همین بیش از اندازه هوای تهران کثیفه، مواظب خودتون باشید و تا می تونید از خونه بیرون نرید، آب فراوان فراموش نشه.

پریای از هوای آلوده مریض شده

اونقدر سرم شلوغه که اصلا وقت نوشتن ندارم. همه خوبن، من و تربچه و دوستان و فک و فامیل. امیدوارم شما هم خوب و سلامت باشید.

زندگی بر وفق مرا است خدایا شکرت